Маладзёжны форум опернага мастацтва краін СНД

Дзеянне адбываецца ў Парыжы і яго наваколлях каля 1850 года.

Першая дзея

Салон у доме Віялеты
Вядомая парыжская куртызанка Віялета Валеры дае баль. Сярод шматлікіх гасцей – Альфрэд Жэрмон. Юнак з добрапрыстойнай сям'і, ён упершыню ўтрапіў у бліскучыя і заганныя абставіны парыжскага паўсвета. Яго прывяло сюды каханне да прыгажуні Віялеты. Новага госця просяць узвясціць тост. З бакалам шампанскага ў руках ён запявае знакамітую Застольную, якую радасна падхапляюць усе госці свята.
Пачынаюцца танцы. Раптам адчуўшы сябе дрэнна, Віялета адасабляецца. Альфрэд знаходзіць яе і прызнаецца ў каханні. Віялета прызначае яму спатканне і дорыць кветку камеліі. Госці дзякуюць гаспадыні за вясёлы вечар і развітваюцца.
Застаўшыся адна, Віялета з хваляваннем успамінае прызнанне Альфрэда. Няўжо яна закахалася? – прыслухоўваецца Віялета да голаса свайго сэрца. Няўжо гэты нясмелы хлопчык абудзіў у ёй зваротнае пачуццё? Не, гэта немагчыма. Быць вольнай і бестурботнай, бліскаць на балях, кружыць галовы мужчынам, дарыць сваё каханне і атрымліваць наўзамен любыя зямныя выгоды – вось сапраўднае, без прымхаў, шчасце!.. У бліскучую і дзёрзкую арыю ўрываецца закаханы голас Альфрэда, які даносіцца з вуліцы. Віялета спрабуе супрацівіцца любоўным чарам, але яна ўжо ў іх поўнай уладзе...

Другая дзея

Дом у прыгарадзе Парыжа
Ў ціхім прыгарадзе Парыжа, удалечыні ад свецкай мітусні жывуць Віялета і Альфрэд. Яны шчаслівыя і зачараваны каханнем. "Свет і пакой у душы маёй", – прызнаецца Альфрэд у сваёй арыі. Пазнаўшы ад пакаёўкі, што Віялета з-за матэрыяльных цяжкасцяў змушана распрадаваць рэчы, ён вырашае паехаць у Парыж і ўладзіць грашовыя справы.
У адсутнасць Альфрэда яго бацька Жорж Жэрмон вырашае наведаць "нявестку". Ён рашуча патрабуе ад Віялеты спыніць сувязь з яго сынам: яна не толькі ганіць іх прозвішча, але і перашкаджае шлюбу сястры Альфрэда. Віялета дарэмна спрабуе пераканаць шаноўнага бацьку ў шчырасці сваіх пачуццяў. Падушаная яго воляй, яна ў роспачы згаджаецца парваць з Альфрэдам, піша развітальную запіску і паспешна знікае.
Вяртаецца Альфрэд. З запіскі, пакінутай Віялетай, ён пазнае, што ёй нібы надакучыла загараднае жыццё і яна вяртаецца ў Парыж да сваіх ранейшых заняткаў. Віялета пакінула яго! Бацька спрабуе змягчыць гэты цяжкі ўдар напамінкам пра родны дом, але Альфрэд не чуе яго. Сярод паперак ён знаходзіць ліст з запрашэннем на чарговы свецкі баль. Вось куды яна накіравалася! Альфрэд узвар'яваны. Ён спяшаецца на свята, каб адпомсціць здрадніцы...
У доме Флоры Бервуа маскарад. Сярод масак вылучаюцца цыганкі, якія прапануюць паваражыць, і іспанскія матадоры, што інсцэнуюць жартоўную карыду. Уваходзіць Віялета ў суправаджэнні барона Дзюфоля. Флора папярэджвае яе пра прысутнасць Альфрэда. Мужчыны садзяцца іграць у карты. Над ігравым сталом павісае напружанае прадчуванне бяды. Альфрэд наўмысна шукае сваркі з баронам, ён дзёрзкі і злы. Сёння яму шчасціць у картах – відавочна, поспех змяніў у каханні. Віялета спрабуе прадухіліць канфлікт, але тым больш распальвае раўнівы гнеў Альфрэда. У прысутнасці ўсіх ён кідае ёй у твар выйграныя грошы – вось плата за яе прадажнае каханне. Свята ператвараецца ў публічны скандал. Але і гонар заганнай жанчыны патрабуе абароны: барон выклікае Альфрэда на дуэль...

Трэцяя дзея

У пакоі Віялеты
Цяжка хворая Віялета ляжыць у сваім пакоі. Доктар Гранвіль кажа пакаёўцы, што надзеі на папраўку ад сухоты няма. Віялета перачытвае ліст Жоржа Жэрмона, у якім ён паведамляе, што хутка разам з сынам наведае яе. Вочы Віялеты радасна ўспыхваюць, сэрца напаўняецца светлымі ўспамінамі. Нажаль, гэтым успамінам не наканавана ажыць зноў. Смутным прадчуваннем блізкай смерці напоўнена развітальная арыя Віялеты. Злой насмешкай у цішыню яе спальні ўрываецца шум вулічнага карнавала.
У пакой забягае акрылены Альфрэд. Пасля трагічнай дуэлі з баронам ён доўга жыў за мяжой. Але зараз – прэч саслоўныя прымхі! – ён спяшаецца да Віялеты, каб назаўжды застацца з ёй. Але што гэта? Віялета ўгасае на вачах. Яна дарыць Альфрэду свой партрэт, прабачэнне і апошнюю ўсмешку...