Багема

Дзеянне адбываецца ў Парыжы каля 1830 года

Дзея пешая
У мансардзе

У мансардзе парыжскага дома жывуць чацвёра сяброў. Яны маладыя, вясёлыя і ніколі не сумуюць. У галечы і холадзе яны мараць аб будучай славе.

Напярэдадні свята Божага Нараджэння ў доме няма ні дроў, ні крошкі хлеба. Паэт Рудольф і мастак Марсель вырашаюць сагрэцца, кінуўшы ў камін няскончаны рукапіс Рудольфа. Філосаф Кален з гумарам разважае пра станоўчыя акалічнасці знішчэння п’есы.

Прыходзіць скрыпач Шанар, якому сёння пашчасціла зарабіць. Тры дні ён быў вымушаны выконваць заказ шалёнага англічаніна – замарыць музыкай папугая ў акне насупраць. Шонар атруціў птушку і атрымаў заслужаны ганарар. Цяпер гэта свята ён прапаноўвае адзначыць у кафэ “Momus”.

Шчаслівую мітусню перапыняе домаўласнік Бенуа. Ён настойліва патрабуе плацёж за кватэру. Сябры правакуюць яго на непрыстойныя выказванні, а пасля, зрабіўшы выгляд, што Бенуа іх вельмі пакрыўдзіў, праганяюць яго прэч.

Цяпер нішто не замінае ім пайсці ў кафэ. Рудольф затрымліваецца, бо так і не паспеў скончыць артыкул. У дзверы яго комнаты пастукала незнаёмая дзяўчына і просіць запаліць пагаслую свечку. Маладыя людзі знаёмяцца. Яна – Мімі, вышывальшчыца па шоўку; ён – паэт, ужо закаханы ў сваю выпадковую госцю. Абодва бедныя і галодныя, але, падаецца, ужо бясконца шчаслівыя. Рудольф запрашае Мімі ў кафэ, дзе яго ўжо доўга чакаюць сябры.

У Лацінскім квартале

У перапоўненых кафэ Лацінскага квартала шумна святкуюць свята Божага Нараджэння; парыжскія вуліцы перапаўнены радасцю.

Рудольф знаёміць Мімі са сваімі сябрамі. У кафэ заходзіць незвычайная пара. Вядомую какетку Мюзету суправаджае багаты мужчына, старанна выконваючы капрызы маладой прыгажуні. Мюзета цешыцца агульнай увагай, аднак яе спадарожніку Альціндару гэта відавочна не падабаецца.

За суседнім столікам Мюзета заўважае свайго даўняга знаёмага Марселя. Калісьці ў іх былі блізкія суадносіны, і ўзаёмнае пачуццё пакуль яшчэ не астыла. Вынаходлівая дзяўчына разыгрывае эксцэнтрычную сцэну: войкаючы ад болю, яна здымае туфлік і патрабуе, каб Альціндор неадкладна адправіўся да сапожніка за другім абуткам.

Справадзіўшы Альціндора, Мюзета далучаецца да кампаніі Марселя. Дапісаўшы свае расходы да рахунку Альціндора, сябры ўцякаюць з кафэ.

Дзея другая
Каля заставы

Шукаючы Марселя, Мімі прыходзіць да маленькай карчмы на ўскраіне Парыжа. Яна пасварылася з Рудольфам і жадае пагаварыць з яго лепшым сябрам. Заўважыўшы Рудольфа, Мімі хаваецца і становіцца сведкам важнай размовы. Рудольф паведамляе сябру, што Мімі цяжка захварэла. Ёй патрэбны праца, добрае жыллё, сытная ежа, але пражываючы з Рудольфам, яна толькі нішчыць сябе. Цяжкі чахотачны кашаль выдае Мімі. Яна выходзіць з свайго сховішча. Каханыя пяшчотна развітваюцца, дамовіўшыся сустрэцца ўвесну.

Дзея трэцяя
У мансардзе

Прайшлі гады. Старыя сябры сустракаюцца ў той самай мансардзе, дзе яны жылі ў далёкім юнацтве. Зараз яны жывуць у дастатку, але больш шчаслівымі, нажаль, не сталі. Марсель і Рудольф не могуць забыць сваіх сябровак. Абедзве яны таксама разбагацелі, знайшоўшы багатых спадарожнікаў. Сябры выпіваюць шампанскае і пачынаюць танцаваць. У разгар вяселля ў пакой уваходзяць Мімі і Мюзета. Мімі дрэнна сябе адчувае, яе калоціць, знясіленаяя яна падае на ложак. Сябры спяшаюцца за лекарам, Рудольф застаецца адзін каля ложка хворай. З пяшчотай і смуткам успамінаюць каханыя дні ўсяго шчаслівага юнацтва. Схаваўшы азяблыя рукі ў муфту, Мімі засыпае назаўсёды…