Вяселле Фігара

У доме графа Альмавівы ідуць вясёлыя вясельныя падрыхтоўкі. Камердынер графа Фігара бярэ шлюб з Сюзанай - прыслужніцай графіні. Але Сюзана падабаецца графу і ён жадае дамагчыся яе прыхільнасці. Пра праследаванні графа Сюзана распавядае Фігара, і той вырашае сапсаваць задумы свайго спадара.
Але ў Фігара ёсць і іншыя ворагі. Стары Бартала дагэтуль не можа забыцца, як спрытна правёў яго былы цырульнік, дапамагаючы Альмавіве ажаніцца на яго выхаванцы Разіне.  Пажылая ключніца Марцаліна марыць узяць шлюб з Фігара. Абодва спадзяюцца, што граф, раззлаваны няўступлівасцю Сюзаны, ім дапаможа. Цырымоннымі паклонамі і зласлівымі кампліментамі сустракае Марцаліна Сюзану. Але тая толькі смяецца над ключніцай.
З'яўляецца Керубіна. Юны паж графа закаханы ва ўсіх жанчын замка. Ён абагаўляе графіню, але не прочкі заляцацца і да Сюзаны. Сёння ён прыйшоў да яе падзяліцца горам: граф застаў яго ў Барбарыны, дачкі садоўніка, і прагнаў з замка.
Нечакана прыходзіць граф, і Керубіна хаваецца. Граф зноў моліць Сюзану адказаць на яго каханне, але нечакана раздаецца грук у дзверы. Гэта з'явіўся інтрыган Базіліо. Ён намякае графу на каханне Керубіна да графіні, тым самым выклікаючы ў Альмавівы пачуццё рэўнасці. З абурэннем распавядае граф Сюзане і Базіліо пра выхадкі пажа і раптам заўважае Керубіна. Граф разгневаны, і ў пакаранне загадвае неадкладна адправіць Керубіна на ваенную службу. Фігара суцяшае юнака аповядам пра "хараствы" армейскага жыцця.

Другая дзея

Графіня Разіна засмучана абыякавасцю мужа. Аповяд Сюзаны пра яго няслушнасць глыбока параніў яе сэрца. Графіня, якая шчыра спачувае сваёй пакаёўцы і яе жаніху, ахвотна прымае план Фігара - выклікаць графа ўначы ў сад і паслаць да яго на спатканне замест Сюзаны Керубіна, перапранутага ў жаночую сукенку. Сюзана адразу ж прымаецца прыбіраць пажа.
Раптоўнае з'яўленне графа прыводзіць усіх у замяшанне; Керубіна хаваюць у суседнім пакоі. Здзіўлены збянтэжанасцю жонкі, граф патрабуе, каб яна адкрыла замкнёныя дзверы. Графіня адмаўляецца, запэўніваючы, што там знаходзіцца Сюзана. Раўнівыя падозранні графа ўзмацняюцца. Вырашыўшы ўзламаць дзверы, ён адыходзіць на пошукі неабходнай прылады. Тым часам Сюзана выпускае Керубіна з яго сховішча. У страху бедны паж выскоквае ў акно.
Калі граф вяртаецца, ён знаходзіць за замкнёнымі дзвярамі Сюзану, якая смяецца над яго падозраннямі. Граф змушаны прасіць у жонкі прабачэння. Убягае Фігара і паведамляе, што госці ўжо прыбылі. Але граф усяляк адцягвае пачатак шлюбу - ён чакае з'яўлення Марцаліны. Ключніца прад'яўляе Фігара іск: яна патрабуе, каб ён неадкладна вярнуў ёй стары доўг ці жаніўся на ёй. Вяселле Фігара і Сюзаны адкладаецца.

Трэцяя дзея

Суд вырашае справу ў карысць Марцаліны. Граф святкуе. Але тут нечакана высвятляецца, што Фігара - родны сын Марцаліны і Бартала, у дзяцінстве выкрадзены разбойнікамі. Расчуленыя бацькі Фігара вырашаюць ажаніцца.
Графіня і Сюзана не пакінулі думкі правучыць графа. Разіна вырашае сама надзець сукенку прыслужніцы і пайсці на начное спатканне. Пад яе дыктоўку Сюзана піша запіску, прызначаючы графу сустрэчу ў садзе. Падчас свята Барбарына павінна перадаць яе Альмавіве.

Чацвёртая дзея

Фігара пасмейваецца над сваім спадаром, але, пазнаўшы ад Барбарыны, што запіску напісала Сюзана, пачынае падазраваць сваю нявесту ў здрадзе. У цемры начнога сада ён пазнае перапранутую Сюзану, але робіць выгляд, што прымае яе за графіню. У сваю чаргу, граф не пазнае жонку, якая выглядае, як прыслужніца, і ўцягвае яе ў альтанку. Убачыўшы ж Фігара, які прызнаецца ў каханні ўяўнай графіні, Альмавіва паднімае шум і заклікае людзей, каб публічна выкрыць Разіну ў здрадзе. Але тут з'яўляецца без маскі сапраўдная графіня. Граф Альмавіва пасаромлены і просіць у Разіны прабачэння. Графіня ўступае яго маленням, і дзень скончваецца вясёлай імпрэзай адразу трох вяселляў: Фігара і Сюзаны, бацькоў Фігара, а таксама юных Керубіна і Барбарыны.